Wednesday, June 22, 2011

மழைமரம் குறித்து அம்பை



இன்று மழைமரம் வாசித்து முடித்தேன். நல்ல கவிதைகள். ஓர் ஆழ்ந்த காதலை நெஞ்சில்  நீங்கள் சுமந்திரு்ப்பது போல் பட்டது. அதில் வ்ரும் காதலன் ஆண் என்ற அகங்காரம், மமதை எதுவும் இல்லாமல் முற்றும் நிர்வாணமான ஓர் உயிரியாய் இருந்தது பிடித்தது.  எந்த விதப் பூச்சும் இல்லாத அந்தக் காதலர்கள் உடலெல்லாம் மோகமும் தாபமும் ஒழுக கவிதைக்ளினூடே வழுக்கிக்கொண்டு போகிறார்கள்; கோரைப்பாயின் மேல் படுத்தபடியும், காயப்போட்ட இட்லித்துணி போன்ற மொடமொடத்த சொற்களுடனும், திரும்பத்திரும்ப வீடு திரும்பும் பூனை போல காதல் விடாமல் தொடர அவர்கள் வியாபித்து இருக்கிறார்கள். கூட ஓர் அணில் குஞ்சு வேறு கவிதைகளெங்கும் ஓடியபடி! 

அம்பை  
21.06.2011

No comments:

Post a Comment